اینکه همیشه عده ای خاص موفقیت های بیشتری کسب میکنند واقعیتی انکار ناپذیر است.مطمئنا رمز موفقیت اینگونه افراد برنامه ریزی صحیح وپایبند بودن به آن است که کمتر درما ایرانی های مشاهده میشود

جناب طارمسری،
حرفتان صحیح و متین است. ضعف در اراده و برنامه ریزی و مهمتر از همه، عمل به برنامه در کنار شرایط محیطی که بر روی عملکرد انسان بی تأثیر نیست، همگی عواملی هستند که در موفقیت یا شکست افراد تأثیر بسزایی دارند. مضاف بر اینکه شرایط نابسامان اقتصاد و جامعه و عدم توانایی افراد برای برنامه ریزی بلندمدت آینده، شرایط را برای سرخوردگی بیشتر، افسردگی، شکست های پی در پی و کشیده شدن به فساد و تباهی و حسرت زندگی به اصطلاح “از ما بهترون” در کشورهای توسعه یافته را فراهم می آورد.
از نقطه نظر بنده، اگر ما بتوانیم ابتدا ذهنیت جهان سومی را در خود و اطرافیانمان بزداییم و نگرشی بزرگتر داشته باشیم و بهانه جویی را کنار بگذاریم و جمله معروف جمالزاده را در گوشت و پوست و خون خود جذب و درک کنیم که حقیقتاً “از ماست که بر ماست”، آن وقت قدم در راه اصلاح خود و جامعه خود خواهیم برداشت.

سلام بر موسوی عزیز
لطفا جواب این پروفسور تاریخ گذشته و از همه چیز بی خبر (حمید مولانا )را بدهد.

“شما در هیچ کسب و کاری موفق نمی‌شوید، مگر اینکه اعتقاد داشته باشید آن کسب و کار، بهترین کسب و کار دنیاست.”

این جمله یکم غلطه . همیشه ما مولد و سازنده شغل خودمون نیستیم . این فقط برای کسانی مصداق داره که خودشون کار یا شرکتی رو با دیدگاه خودشون راه اندازی کنند . در این صورت جمله بالا تا اندازه ای درست است . چون به نوعی منجر به تقویت عزت نفس اون فرد و پیشرفتش خواهد شد . اما اینکه شرط موفقیت باشه خیر .

در هر صورت بد نبود ولی خیلی خوب هم نبود . موفق باشید