عشق پدر و فرزند
زمان ارسال: ۲ آبان ۱۳۸۸، به عبارتی 4 ماه و 16 روز پیش
در پارک شهر ، زنی با یک مرد ، روی نیمکت نشسته بودند و به کودکانی که در حال بازی بودند نگاه می کردند. زن رو به مرد کرد و گفت : “پسری که لباس قرمز به تن دارد و از
سرسره بالا می رود پسر من است.” مرد در جواب گفت : “چه پسر زیبایی!” و در ادامه گفت : “او هم پسر من است.” و به کودکی اشاره کرد که داشت تاب بازی می کرد.
مرد نگاهی به ساعتش انداخت و پسرش را صدا زد : “تامی ، وقت رفتن است. “
اما تامی که دلش نمی آمد از تاب پایین بیاید گفت : ” بابا ! فقط ? دقیقه دیگه ، باشه ؟ ”
مرد سرش را تکان داد و قبول کرد. مرد و زن باز صحبت کردند. دقایقی گذشت و پدر دوباره صدا زد : “تامی! دیر می شود ، برویم.” ولی تامی باز خواهش کرد : “بابا ! ? دقیقه ، این دفعه
قول می دهم. ”
مرد لبخندی زد و باز قبول کرد. در همین هنگام زن رو به مرد کرد و گفت : “شما آدم خونسردی هستید ولی فکر نمی کنید پسرتان با این کارها لوس بشود؟ ”
مرد جواب داد : “دو سال پیش در حادثه ی رانندگی پسر بزرگترم را از دست دادم . من هیچ گاه برای سام وقت کافی نگذاشته بودم. تامی فکر می کند که ? دقیقه بیشتر برای بازی کردن وقت
دارد ولی حقیقت آنست که من ? دقیقه بیشتر وقت می دهم تا بازی کردن و شادی او را ببینم.”
منبع: musiccloob.com
تبلیغات ویژه
با سلام
قصه قشنگی است البته ما باید به زندگی فرصت بیشتری بدهیم تا بتوانیم از آن لذت ببریم که متاسفانه فکر می کنم نمی توانیم این کار را بکنیم
با تشکر
داستان زیبایی است ولی در ایران این امر اتفاق نمی افتد چون ایرانی ها برای درآوردن یک لقمه نان وقت کافی حتی برای استراحت ندارند و دو شیفته، سه شیفته کار می کنند. و بچه ها بیشتر عمرشان را در مهدهای کودک، تنها در خانه ، بازی پلی استیشن و علاف در خیابان های بی روح می گذرانند.
ممنونم از نوشتتون.
باید همه اینو درک کنند که وقتی فرزندی را به دنیا می آورند همه جوره به فکرشون باشند
در قضاوت کردن عجله نمی باید کرد.
افراط و تفریط هردو موجب از دست رفتن آنان است که دوست می داریم . گاه جسم آنان را از دست می دهیم و گاه روح آنها را …
انسان باید همه جوره مخلص فرزندش باشه
آدمها وقتی چیزی را از دست بدهند تازه قدرشو می فهمند.و اگر شانس بیاره شاید راهی برای جبران گذشته باشه اما گاهی بهیچ قیمتی نمی توان گذشته را جبران کرد.
داستان قشنکی وباید بیشتر به ما جوان ها بها داد ولی ……
بد نبود ممنون
با سلام خدمت عزیزان
به نظر حقیر تمامی پاسخهای دوستان درست میباشد.وقتی خود من به فرزندم وقت بیشتری برای بازی در پارک میدهم در اصل،از وقت خودم برای گشت و گذار شبانه در اینترنت کاسته ام،و این کار چیزی از من کم نمیکند.یادمان باشد روزها یا ماهها یا سالهاست که افرادی که در تالارهای گفتگوی سایتهای ایران وجهان به تبادل نظر میپردازند عمرشان را میدهند به من و شما.پس بیایید قدر این لحظات را بدانیم.یا حق