با سلام
قصه قشنگی است البته ما باید به زندگی فرصت بیشتری بدهیم تا بتوانیم از آن لذت ببریم که متاسفانه فکر می کنم نمی توانیم این کار را بکنیم
با تشکر

داستان زیبایی است ولی در ایران این امر اتفاق نمی افتد چون ایرانی ها برای درآوردن یک لقمه نان وقت کافی حتی برای استراحت ندارند و دو شیفته، سه شیفته کار می کنند. و بچه ها بیشتر عمرشان را در مهدهای کودک، تنها در خانه ، بازی پلی استیشن و علاف در خیابان های بی روح می گذرانند.

ممنونم از نوشتتون.
باید همه اینو درک کنند که وقتی فرزندی را به دنیا می آورند همه جوره به فکرشون باشند

در قضاوت کردن عجله نمی باید کرد.

افراط و تفریط هردو موجب از دست رفتن آنان است که دوست می داریم . گاه جسم آنان را از دست می دهیم و گاه روح آنها را …

انسان باید همه جوره مخلص فرزندش باشه

آدمها وقتی چیزی را از دست بدهند تازه قدرشو می فهمند.و اگر شانس بیاره شاید راهی برای جبران گذشته باشه اما گاهی بهیچ قیمتی نمی توان گذشته را جبران کرد.

داستان قشنکی وباید بیشتر به ما جوان ها بها داد ولی ……

بد نبود ممنون

با سلام خدمت عزیزان

به نظر حقیر تمامی پاسخهای دوستان درست میباشد.وقتی خود من به فرزندم وقت بیشتری برای بازی در پارک میدهم در اصل،از وقت خودم برای گشت و گذار شبانه در اینترنت کاسته ام،و این کار چیزی از من کم نمیکند.یادمان باشد روزها یا ماهها یا سالهاست که افرادی که در تالارهای گفتگوی سایتهای ایران وجهان به تبادل نظر میپردازند عمرشان را میدهند به من و شما.پس بیایید قدر این لحظات را بدانیم.یا حق

من از نگاهی دیگه میخوام بگم.
آرزو میکنم که همین فرزن و فرزندها بتونن در آینده با عشق به پدر و پدراشون اون عشق بی منت پدرهارو جبران کنند.
که به نظر من ۹/۹۹ درصد بچه ها هیچ وقت نمی تونن محبت بی منت و بی پایان پدر مادرهارو جبران کنن
سپاس

نه به اون شوریه شوری نه به ان بی نمکی !
احساس گناه کرده حالا بهوووو میخاد هر چی محبت نکرده به اون یکی رو به این تزریق کنه !
میدونی یه تزریقه !!!!

با سلام

واقعا زیبا بود.

مرسی