نوشته شده توسط سید محمد در
خواندنیها,
مطالب آموزنده | ۲۸ تیر ۱۳۸۶ |
یک دیدگاه
شروعی تازه
بهر هر یاری که جان دادم به پاس دوستی
کرد با من ، در لباس دوستی
کوه پا بر جا گمان می کردمش ، دردا که بود
از حبابی سست بنیان تر ، اساس دوستی
بس که رنج از دوستان باشد دل آزرده...